Samenwonenden die uit elkaar gaan

Het beëindigen van een relatie op basis van een samenlevingscontract lijkt op het eerste gezicht eenvoudig. De verdeling van de gezamenlijke woning, het woongenot en de aanwezigheid van minderjarige kinderen leggen echter dwingende bepalingen op.

In de meeste samenlevingscontracten is bepaald dat het contract beëindigd kan worden door het opsturen van een aangetekende brief naar de partner met daarin vermeld dat het samenlevingscontract (eenzijdig) wordt opgezegd of middels feitelijke beëindiging van de samenleving. Het inschakelen van een advocaat of notaris is dan ook niet persé vereist.

Afhankelijk van de bepalingen in het samenlevingscontract kan er sprake zijn van een gemeenschappelijk opgebouwd vermogen of schuldenlast welke bij beëindiging gedeeld moet worden. In sommige contracten is ook bepaald dat de opgebouwde pensioenrechten verdeeld dienen te worden.

In enkele gevallen kent de rechter, op basis van “redelijkheid en billijkheid” een partneralimentatie toe, ondanks het ontbreken van een wettelijke plicht tot het voldoen van partneralimentatie bij samenleving.

Veel partners die een samenlevingsverband beëindigen waaruit kinderen geboren zijn of waarin een behoorlijk vermogen is opgebouwd, kiezen ervoor om dit samenlevingsverband te beëindigen door gemaakte afspraken bij een advocaat vast te leggen in een bindend convenant.

Sinds maart 2009 zijn samenwoners die gezamenlijk het gezag uitoefenen over hun minderjarige kinderen verplicht een ouderschapsplan op te stellen bij beëindiging van hun samenleving.